Boczne brzegi przedplecza są mocniej zgrubiałe niż podhalanki zmiennobarwnej i wyróżniają ów gatunek również od O. virgulata. Rzeźba pokryw u podgatunku O. c. senecionis składa się z dobrze widocznych punktów połączonych siatką delikatnych zmarszczek. Odwłok ma pierwszy sternit nie dłuższy niż zapiersie. Genitalia samca odznaczają się prąciem o wierzchołku przedłużonym w stosunkowo długi, spłaszczony wyrostek.
Ekologia i występowanie Owad górski, rzadko pojawiający się na przedgórzach. Zasiedla polany, skraje lasów, pobrzeża potoków i strumieni oraz przydroża. Bytuje wśród ziołorośli. Aktywny jest od połowy lata do jesieni. Zarówno osobniki dorosłe jak i larwy są fitofagami, żerującymi na przedstawicielach astrowatych, w tym na lepiężnikach, miłośnie górskiej i starcach.
Gatunek palearktyczny, europejski. Podgatunek nominatywny znany jest z Francji, Niemiec, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii i Słowenii. O. c. senilis występuje we Francji i Włoszech. O. c. tristis jest endemitem Francji, O. c. barii i O. c. magistrettii są endemitami Włoch, a O. c. albanica jest endemitem Albanii. O. c. bohemica podawany jest z Niemiec i Czech. O. c.