pracowników i posiadającego kapitał zakładowy w wysokości 28,5 mln zł i produkującego rocznie 33 mln metrów tkanin, był również członkiem rady nadzorczej Banku Dyskontowego w Warszawie.
W 1912 został honorowym członkiem ŁKS-u, w podziękowaniu za utworzenie pierwszego, historycznego boiska klubu przy ul. Srebrzyńskiej 37/39 w ŁodziJacek Strzałkowski: Łódzki Klub Sportowy 1908–1983. Łódź: 1983, s. 39.. Był także członkiem protektorem ŁKS-u.
Był członkiem rzeczywistym Polskiego Towarzystwa Teatralnego, w ramach którego należał do komisji zbierającej składki na budowę Teatru Polskiego w Łodzi.
Życie prywatne Był synem Jakuba Hertza i Anny z d. Poznańskiej, wnukiem Izraela Poznańskiego. Miał dwoje dzieci, Ignacego Leona Hertza (1911–1944) – porucznika poległego w bitwie pod Falaise i Julię Renatę Hertz (ur. 1912). Jego żoną była Aleksandra Hertz (ur. 1891), z domu Berson. W 1921 mieszkał przy al. 1-Maja 6 w Łodzi.
Mylnie podaje się datę śmierci Hertza jako 1931, pomimo że działał jako przedsiębiorca do końca lat 30. XX w.