Truyère płynie na terenie trzech departamentów, w tym 44 gmin: Lozère La Villedieu (źródło), Estables, Les Laubies, Chaulhac, Saint-Léger-du-Malzieu, Blavignac, Rimeize, Fontans, Saint-Pierre-le-Vieux, Le Malzieu-Ville, Serverette, Saint-Gal, Saint-Alban-sur-Limagnole, Saint-Amans, Le Malzieu-Forain, Prunières, Albaret-Sainte-Marie, Javols Cantal Oradour, Neuvéglise, Chaliers, Fridefont, Alleuze, Faverolles, Saint-Martial, Sainte-Marie, Paulhenc, Lieutadès, Espinasse, Chaudes-Aigues, Lavastrie, Loubaresse, Ruynes-en-Margeride, Anglards-de-Saint-Flour Aveyron Cantoin, Brommat, Saint-Symphorien-de-Thénières, Sainte-Geneviève-sur-Argence, Thérondels, Saint-Hippolyte, Lacroix-Barrez, Montézic, Campouriez, Entraygues-sur-Truyère (ujście)
Hydroenergia Relatywnie duże opady w masywach Aubrac oraz Cantal, a także znaczne spadki biegu rzek, pozwoliły zbudować szereg zapór w głębokich wąwozach dorzecza Lot, w tym także w dolinie rzeki Truyère. Zapory te dostarczają około 10% hydroenergii wytwarzanej we Francji. Rozwój hydroenergetyki rozpoczął się w 1930 roku wraz z budową zapór Sarrans i Bromme.