Danuta Tylkowa (ur. 9 stycznia 1932 w Przemyślu, zm. 11 grudnia 2004 w Krakowie) – polska etnografka, docent doktor habilitowany.
Życiorys Jej rodzicami byli Anna z domu Gerlicka i Józef Broda – dyrektor młyna w Przemyślu. Podczas II wojny światowej mieszkała w Łucku. Po zakończeniu wojny przeniosła się z rodziną do Krakowa, gdzie uczęszczała do XI Gimnazjum im. Józefy Joteyko. Egzamin dojrzałości zdała we Wrocławiu w 1951 roku. W latach 1951–1955 studiowała na Uniwersytet Jagielloński na kierunku Studium Historii Kultury Materialnej. Stopień magistra etnografii uzyskała tamże na podstawie pracy pt. Konstrukcja drewnianych ścian chaty w Polsce, jej promotorem był Kazimierz Moszyński. Poślubiła docenta dra inż. Akademii Rolniczej w Krakowie, Władysława Tylka, w 1952 roku, miała z nim córkę Dorotę (ur. 1954). Po studiach pracowała w Katedrze Etnografii Słowian Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 1 listopada 1969 roku pracowała w Zakładzie Etnografii Instytutu Historii Kultury Materialnej Polskiej Akademii Nauk na stanowisku starszego asystenta (do 30 kwietnia 1976 roku), a następnie na stanowisku adiunkta. Stopnień doktora uzyskała z wyróżnieniem 15 marca 1976 roku na Uniwersytecie Jagiellońskim na podstawie pracy Zdobywanie i użytkowanie wody we wsiach Beskidu Śląskiego, jej promotorem był Mieczysław Gładysz.