Od maja 1981 do kwietnia 1985 zajmował stanowisko prezydenta Tarnobrzega, w okresie jego kadencji m.in. w 1984 uruchomiono komunikację autobusową w mieście. Z listy Sojuszu Lewicy Demokratycznej w 1998 i 2002 wybierany do rady miejskiej Tarnobrzega. Kandydował do niej ponownie w 2006 (z listy KWW Wspólny Tarnobrzeg) i 2010, zaś w 2009 ubiegał się o mandat europosła z ramienia SLD.

Żonaty z Marią z domu Wójcik, ma dwoje dzieci.

Odznaczenia Odznaczony m.in. Brązową Odznaką „Za zasługi w ochronie porządku publicznego” (1976), Brązowym (1979) i Złotym (1984) Krzyżem Zasługi, Brązowym Medalem „Za Zasługi dla Pożarnictwa” (1985) oraz Odznaką „Racjonalizator Produkcji” (1988). Otrzymał również Odznakę „Zasłużony dla Miasta Tarnobrzega” (1985) i odznakę „Zasłużony Tarnobrzeżanin” (2012), a także wyróżnienia przyznane przez Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Górnictwa, Naczelną Organizację Techniczną, związki zawodowe chemików i górników, Centralną Stację Ratownictwa Górniczego, Polski Związek Działkowców oraz Politechnikę Wrocławską.

Przypisy