Stanisław Bochniak (ur. 5 grudnia 1919 w Mińsku Mazowieckim, zm. 22 czerwca 2010 w Katowicach) – podpułkownik pilot, kapitan Polskich Sił Powietrznych, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Józefa i Stanisławy. Ukończył gimnazjum im. Fryderyka Chopina w Sochaczewie i w 1937 r. został przyjęty do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Wcześniej ukończył szkolenie szybowcowe i posiadał kategorię B pilota szybowcowego.
Został skierowany na kurs unitarny do 4. pułku piechoty Legionów w Kielcach. Po jego ukończeniu w styczniu 1938 r. rozpoczął naukę w SPL w Dęblinie. Szkolenie ukończył z 45. lokatą na roku. Po wybuchu II wojny światowej został ewakuowany do Rumunii, gdzie trafił do obozu internowania w Slatine. Szybko z niego uciekł i przedostał się do portu Bałczik, skąd na pokładzie statku „St. Nikolaus” przedostał się do Syrii. Tam został zaokrętowany na pokład „Ville de Strasbourg” i dotarł do Marsylii. We Francji został skierowany do szkoły nawigatorów i strzelców w Villacoublay, gdzie służył jako pilot.