W 2011 r., podczas budowy warszawskiej Świątyni Opatrzności Bożej wygrała konkurs na projekt krzyża ołtarzowego. Jest to jedyny w swoim rodzaju Krzyż Paschalny, będący dwustronną ikoną, oparty na pomyśle ks. prof. dr hab. Michała Janochy, zainspirowanym unikalną tradycją polskich Łemków. Stał się on z czasem rozpoznawalnym symbolem tej świątyni. Na stronie internetowej Centrum Opatrzności Bożej opisano go następująco: „Po jednej stronie widzimy Chrystusa cierpiącego, oddającego swoje życie. Po drugiej objawia się nam Chrystus w szatach arcykapłańskich składający ofiarę”. W filmie o Krzyżu Paschalnym ks. Piotr Celejewski, stwierdził: "my w krzyżu nie adorujemy cierpienia, ale miłość, [...] miłość bez granic". Ks. Tadeusz Aleksandrowicz (kustosz Sanktuarium) podkreślił, że ukrzyżowanie Pana Jezusa nie jest celem, tylko przejściem do zmartwychwstania, więc ten dwustronny krzyż przypomina nam o przejściu ze śmierci do życia z Panem Bogiem. Sama autorka dodała m.in. że krzyż ten obrazuje nie tylko Jezusa, lecz całą Trójcę Świętą, gdyż ręka nad Jego głową symbolizuje Boga Ojca, zaś światło i kolor – będące istotą malarstwa – to przymioty Ducha Świętego. Oryginał Krzyża Paschalnego znajduje się w Panteonie Wielkich Polaków, czyli dolnej kondygnacji świątyni, zaś w górnej kondygnacji jego powiększona kopia jest krzyżem ołtarzowym.