Ikona w sztuce XX wieku zacytowano jej słowa (pochodzące z jej tekstu Od ikony do abstrakcji):
Zrozumienie prawideł, jakie rządzą warsztatem artysty, pozwala się zdystansować od siebie jako ośrodka indywidualnej ekspresji, skupić się nie na tym «jak», ale «co zrobić». Warsztat, tak jak kanon, uwalnia, nie zniewala. [...] Poprzez sztukę ornamentacyjną – wyjaśnia – próbuję zarejestrować ślad przebłysku nieziemskiej światłości, zjawiający się na ścianie w momencie uchylania się okna [...].
Brała czynny udział w wystawach, a także w konferencji naukowej pamięci dr Iriny Tatarowej „Sens ikony. Sens świata” na Uniwersytecie Warszawskim w maju 2022 r. (wykład z Mateuszem Środoniem, pt. „O malowaniu ikon. Doświadczenie artysty”).
W 2026 roku w kwietniu dziesięć jej ikon znalazło się w nowej kaplicy warszawskiego seminarium duchownego, zaprojektowanej przez Stanisława Niemczyka i zrealizowanej po jego śmierci przez Mateusza Środonia we współpracy z Hanną Dąbrowską-Certą, Inną Kuzmyńską i Tamarą Kolesny. Jej ikona św. Faustyny Kowalskiej ozdobiła też studio podcastu "Blisko Rahamim" siostry Gaudii Skass ze zgromadzenia Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia.