Co najmniej dwukrotnie został zwolniony za brak dziennikarskiej rzetelności: najpierw przez Annę Więckowską-Machay z „Kuriera Szczecińskiego”, a po 1996 z „Życia” Tomasza Wołka za ujawnienie historii uprowadzonej ośmioletniej dziewczynki, wobec której wysunięto groźby przemocy w razie ujawnienia sprawy w mediach. Następnie pracował w kilku lokalnych redakcjach powiatowych.

Pierwsza, druga dekada XXI w. „Dziennik Stargardzki” Od 2002 roku pracował w „Dzienniku Stargardzkim” (gazecie o zasięgu powiatowym, wydawanej przez Marka Słomskiego), gdzie pod koniec swojej pracy był redaktorem naczelnym. Jego styl prowadzenia gazety określany był za tabloidowy i sensacyjny. Miała wówczas profil anty-SLD. W sierpniu 2004 roku w redakcji wybuchł konflikt, część osób opowiedziała się przeciwko niemu, jeden z dziennikarzy (Marcin Rumiński) włamał się do jego prywatnej korespondencji na komunikatorze Gadu-Gadu. Gdy dowiedział się o tym, doszło między nimi do rękoczynów na terenie redakcji. Po tym incydencie wyszedł z redakcji i więcej się nie pojawił. Następnie wyjechał do Londynu, gdzie pracował fizycznie m.in. jako dostawca pizzy.