Do 1981 r. na tylnej okładce książek drukowany był tekst reklamujący OKMFiSF, który zniknął po rozwiązaniu organizacji.

Odbiór i nagrody Seria uważana była za mało udaną i krytykowana za poziom publikowanych utworów. Andrzej Wójcik tłumaczy to przyjętą strategią promowania debiutantów. Mimo to seria zdobyła dwie europejskie nagrody, co Wójcik wyjaśnia dobrą promocją wśród jurorów. „Premio Europa” 1980 dla najlepszego europejskiego wydawnictwa SF na V Europejskim Kongresie SF w Stresie, „Prix Européen” 1982 dla najlepszego europejskiego wydawnictwa SF na VII Europejskim Kongresie SF w Mönchengladbach.

Marek Oramus wyjątkowo ostro ocenia serię. Pisze, że to „wyjątkowo marna fantastyka”, grupująca „płody na poły grafomańskie” (zalicza do nich zwłaszcza Neurony zbrodni Penciak, Dzień czerwonego giganta Kurty i Zamieszkałą planetę Weinfelda), zaś prezentowane debiuty określa jako przedwczesne, których „żaden z szanujących się wydawców nie opatrzyłby swoim znakiem”. Krytykuje wydawnictwo, które z serii uczyniło „narzędzie do przynoszenia wydawcy maksymalnych dochodów”;