Ocypus biharicus – gatunek chrząszcza z rodziny kusakowatych i podrodziny kusaków.

Taksonomia Takson ten opisany został po raz pierwszy w 1926 roku przez Josefa Müllera jako Staphylinus (Goerius) tenebriosus biharicus. Jako miejsce typowe wskazano Masyw Bihorski na zachodzie Rumunii. Do rangi gatunku wyniesiony został w 1933 roku przez Ottona Scheerpeltza, do rodzaju Ocypus przeniósł go w 1958 roku Aleš Smetana, a w podrodzaju Ocypus (Matidus) umieścili go Smetana i Anthony E. Davies w 2000 roku.

Morfologia Chrząszcz o wydłużonym ciele długości od 17 do 25 mm, porośniętym krótkim, przylegającym, brunatnoczarnym owłosieniem. Głowa jest czworokątna w zarysie, całkowicie czarna, delikatnie punktowana, matowa. W widoku grzbietowym skronie są znacznie dłuższe od oczu. Czułki są czarne z czarnobrunatnym ostatnim członem. Żuwaczki są stosunkowo krótkie i uzębione. Głaszczki wargowe mają człon ostatni pośrodku najszerszy i tam nieco szerszy niż przedostatni. Przedplecze jest matowoczarne, delikatnie punktowane, bez gładkiej linii pośrodkowej w przedniej części, znacznie węższe od głowy, wyraźnie zwężające się ku tyłowi. Punkty na głowie i przedpleczu są jednakowych wielkości, głębokie i okrągłe, na tym ostatnim rozstawione na odległości znacznie mniejsze od ich średnic.