Lokalne społeczności zrzeszone w wielopoziomowe struktury były dobrowolnymi stowarzyszeniami, z uregulowanymi prawnie instytucjami opisanymi w dokumentach nazywanych statutami. Pierwsze, o których dzisiaj wiemy zostały sporządzone w 1382 roku i znane są pod tytułem Universitas Comunis Perticae Vallis Sabi. Niestety dokument nie przetrwał do dzisiaj w oryginalnej formie. Z jego późniejszych edycji wiemy, że Universitas miał strukturę ustaloną strukturę terytorialną (Mura z Olsenago i Veriano, Posico z Olsano w różnych okresach Malpaga, Cornera z Auro, Briale i Famea, Casto i Alone) i organizacyjną. Zarządzany był przez dwóch burmistrzów, zwanych (w czasach Republiki Weneckiej zwanych konsulami), oraz przez Radę Generalną Savallo, składającą się z przedstawicieli poszczególnych vicinie. Rada Generalna Savallo spotykała się w Posico lub w domu kapelana kościoła Beata Vergine di Auro. Sama vicinia zarządzana była przez głowy rodzin, którzy wybierali zmienną liczbę radnych (consiglieri). Radni uczestniczyli w zgromadzeniach Rady Generalnej i wybierali konsula (console), burmistrzów (sindaci), sekretarza (cancilliere) i ich notariuszy (notai).
Savallo pojawia się w dokumencie Liber Potheris Brixiae z 1255 r., w 1470 r.