Witold Adam Donat Buchowski (ur. 5 października 1896 w Warszawie, zm. 1976) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, kolekcjoner broni, w 1966 awansowany na podpułkownika przez prezydenta RP na Uchodźstwie Augusta Zaleskiego.
Życiorys Urodził się 5 października 1896 w Warszawie, w rodzinie Witolda Saturnina i Józefy Antoniny z Kołakowskich.
5 listopada 1920 został przydzielony do Wojskowego Instytutu Naukowo–Wydawniczego w Warszawie na stanowisko adiutanta, a później do Gabinetu Ministra Spraw Wojskowych na stanowisko referenta. Równocześnie pełnił funkcję skarbnika Zarządu Głównego Towarzystwa Wiedzy Wojskowej. 20 października 1921 został przydzielony do Oddziału IV Sztabu Generalnego w Warszawie na stanowisko referenta organizacyjnego, a później referenta rezerw materiałowych i zastępcy wojskowego komisarza pocztowego. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 372. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W maju 1924 został przeniesiony do 30 pułku piechoty w Warszawie. 3 maja 1926 prezydent RP nadał mu stopień majora ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1925 i 33. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym samym miesiącu, w czasie zamachu stanu, walczył po stronie rządowej.