Elwira Timofiejewna Nasonowa (, ur. 1941 w Wozdwiżence) – radziecka, rosyjska i ukraińska alpinistka, jako jedyna kobieta na świecie zdobyła trzykrotnie Śnieżną Panterę. Z wykształcenia geofizyczka.
Życiorys Pochodzi z wojskowej rodziny. Od 1955 pracuje i mieszka na Krymie, kiedy to wraz z rodziną przeprowadziła się do Ałuszty. Zaczęła uprawiać wspinaczkę górską w 1960. Ukończyła Kijowską Wyższą Szkołę Badań Geologicznych w 1962, jest z wykształcenia geofizyczką. Po studiach pracowała w Oszu.
Ukończyła z wyróżnieniem szkołę instruktorów alpinizmu Wszechzwiązkowej Centralnej Rady Związków Zawodowych w 1963. Jest także ratownikiem górskim. Jej mężem był wspinacz Anatolij Pawłowicz Balinski (1934–1984, popełnił samobójstwo), miała z nim syna Jegora (ur. 1972, zm. 31 grudnia 1990). Nasonowa kierowała do 75 roku życia zespołem alpinistów przemysłowych, którzy prowadzili prace m.in. na kopułach cerkwi św. Aleksandra Newskiego w Jałcie czy soboru Świętych Piotra i Pawła w Symferopolu, sama również pracowała na wysokości. W 2002 chciała wejść jako najstarsza kobieta na Mount Everest, ale z uwagi na kondycję partnera wspinaczkowego zmuszona była zawrócić z wysokości 7800 m;