mały Pucharek jesionowy (Hymenoscyphus albidus (Gillet) W. Phillips) – gatunek grzybów z rodziny tocznikowatych (Helotiaceae).

Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hymenoscyphus, Helotiaceae, Helotiales, Leotiomycetidae, Leotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.

Po raz pierwszy takson ten opisał w 1881 r. Claude-Casimir Gillet, nadając mu nazwę Phialea albida. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1887 r. William Phillips. Ma 13 synonimów. Niektóre z nich: Helotium robergei Dennis 1956 Lambertella albida (Gillet) Korf 1982 Lanzia albida (Gillet) S.E. Carp. 1981. Polską nazwę zarekomendowała w 2025 r. Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów przy Polskim Towarzystwie Mykologicznym.

Morfologia Owocniki Typu apotecjum, powstające w obrębie czarnych plam na porażonych ogonkach liściowych roślin, w górnej części mezofilu i zniszczonej skórki. Powstają w rozproszeniu lub po 2–4 i w trakcie dojrzewania przebijają się ponad skórkę. Mają średnicę do 2 mm, kształt płytkiego kielicha na krótkim trzonku, z brzegiem nieco wystającym ponad powierzchnię hymenium. Górna powierzchnia w stanie świeżym o barwie od białej do kości słoniowej lub jasnokremowej, po wyschnięciu płowożółta lub blado żółtobrązowa, dolna powierzchnia gładka lub delikatnie puszysta.