Kolonia została wybudowana na zlecenie spółki Hohenlohe Werke, która była właścicielem kopalni węgla kamiennego „Oheim” („Wujek”). Kolonia kopalni „Wujek” wraz z urzędniczą kolonią bliźniaczych domów jednorodzinnych przy ulicy Mikołowskiej były zaś ostatnimi inwestycjami zrealizowanymi w I połowie XX wieku mającymi na celu zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych załogi kopalni „Oheim” („Wujek”).
Na koncepcję architektoniczną kolonii wpłynęło kilka czynników – jej przeznaczenie dla rodzin robotników Zakładów Hohenlohego, wytyczne budowlane inwestora, a także obowiązująca wówczas ustawa budowlana z 1904 roku regulująca szereg aspektów związanych m.in. z wyposażeniem mieszkań. Standard mieszkań w kolonii nie odbiegał od zakładanych w tym czasie innych kolonii mieszkalnych. Układ mieszkań w kolonii zaprojektowanej przez Brunona Tauta, ich wielkość oraz standard były niemal identyczne jak na zaprojektowanym w tym samym okresie przez Zillmannów osiedlu patronackim Nikiszowiec. Bruno Taut podobnie jak Zillmannowie pochodził z Berlina. Sama zaś kolonia kopalni „Wujek” wtopiła się zaś w tkankę miejską Katowic.