Zaprojektował ją niemiecki architekt Bruno Taut we współpracy z Maxem Tautem i Franzem Hoffmannem, a jest ona jedną z dwóch realizacji mieszkaniowych Tauta na terenie Katowic – druga z nich to kolonia robotnicza położona w rejonie ulic Przekopowej i Przodowników.

Kolonia z uwagi na formę działki oraz sytuację została wybudowana w formie zwartej, pierzejowej zabudowy w typie kamienicy czynszowej. We wnętrzu kwartału nie wybudowano zaś oficyn, co związane było z nowymi, rozwiniętymi przez Brunona Tauta w latach 20. XX wieku tendencjami budownictwa mieszkaniowego. Jest to także wynik przeniesienia na katowicki grunt ówczesnych berlińskich standardów socjalnego budownictwa mieszkaniowego – doświetlone, przewietrzane domy otoczone otwartymi, zielonymi przestrzeniami. W ten sposób utworzono obszerne, zielone podwórze, na które prowadzą dwie bramy, co sprawia że jest ono izolowane od zewnątrz, ale jest także dostępne dla innych osób.

Domy kolonii oparto na trzech prostych schematach planistycznych. Pierwotnie wszystkie budynki miały trzy kondygnacje kryte wysokimi, dwuspadowymi dachami. Część budynków odbiega od swojego stanu pierwotnego, a najwyraźniej tę różnicę widać w budynkach przy ulicy Barbary 8 i 10.