Rozstrzelano je nad tym samym rowem przeciwczołgowym, nad którym odbyła się masakra 4 grudnia.
W nocie dyplomatycznej poświęconej niemieckim zbrodniom na ludności cywilnej, którą ludowy komisarz spraw zagranicznych Wiaczesław Mołotow wystosował 27 kwietnia 1942 roku do rządów państw utrzymujących stosunki dyplomatyczne z ZSRR, znalazła się informacja o zamordowaniu 1 tys. mieszkańców Teodozji. Nie wspomniano jednak, że ofiary były Żydami. Co więcej, w nocie znalazła się błędna informacja, że wśród ofiar było „245 Tatarów krymskich” (najprawdopodobniej pomylono ich z Krymczakami).
Kercz Niemiecka administracja wojskowa szacowała, że w okupowanym Kerczu przebywało około 10–12 tys. Żydów. Liczba ta uwzględniała nie tylko mieszkańców Kercza, lecz również żydowskich uchodźców z innych części Krymu lub terenów południowej Ukrainy, którzy schronili się w mieście w nadziei, że zdołają się ewakuować przez Cieśninę Kerczeńską na tereny nieokupowane.