Praca zawodowa Od 1940 roku pracowała w Royal Aircraft Establishment (RAE) w Farnborough. Prowadziła badania nad wpływem obciążeń podczas lotu na konstrukcje samolotów, nad opracowaniem wycieraczek szyby przedniej dla bombowców oraz podwójnej szyby przedniej z ogrzewaniem dla poprawy widoczności. Licencję pilota uzyskała w 1940 roku na samolocie de Havilland Tiger Moth. Zajmowała się głównie pomiarami obciążeń konstrukcyjnych podczas lotu i ich wpływem na pęknięcia zmęczeniowe oraz turbulencjami czystego nieba. Uczestniczyła w testach pierwszego brytyjskiego bombowca odrzutowego English Electric Canberra. Odeszła z RAE w 1976 roku.
Szybownictwo Podczas wojny latała na szybowcach wojskowych, a w 1954 roku zajęła się szybownictwem rekreacyjnym i sportowym. Zdobywała nagrody i ustanawiała zarówno krajowe, jak i międzynarodowe rekordy. Podczas swojego pierwszego przelotu szybowcem EoN Olympia z Lasham w Hampshire dotarła do RAF Tern Hill w Shropshire w 4 godziny i 55 minut, pobijając rekord długości lotu kobiet w Wielkiej Brytanii. Swój sukces przypisywała szczęściu początkującego pilota.