W 1968 roku – z inicjatywy nowo powołanego zastępcy komendanta hufca Józefa Rusieckiego – uzyskano zgodę władz miasta na adaptację na potrzeby Hufca zniszczonej XIV-wiecznej baszty w południowo-zachodnim narożu murów obronnych Starego Miasta. Baszta ta znajdowała się wówczas w stanie ruiny, zabezpieczonej po wojnie tylko dachem, który uległ jednak ponownemu zniszczeniu i był niekompletny. Siłami harcerzy i budowlańców, przy pomocy wsparcia finansowego miasta, w ciągu 6 lat wyremontowano basztę. Wiosną 1973 dokonano jej uroczystego otwarcia i zwana była odtąd „basztą harcerską”. Stała się ona nową siedzibą Komendy Hufca, która do tej pory mieściła się na parterze budynku na rogu ulicy Kościuszki i Szkolnej, pod adresem ul. Kościuszki 5aNa parterze tego budynku oprócz Hufca ZHP miały swoje siedziby również ZMS i ZMW. Wszystkie organizacje zajmowały łącznie zaledwie pięć niewielkich pomieszczeń z jedną wspólną ubikacją. Wyższe piętra budynku zajmował wówczas Komitet Miejski i Powiatowy PZPR.. W Baszcie Harcerskiej, oprócz pomieszczeń biurowych, na parterze budynku znajdowała się przestronna sala kominkowa, wyposażona w ręcznie wykonane stylowe dębowe meble i mieszcząca zbiory sali tradycji Hufca Braniewo. Na najwyższej kondygnacji baszty znajdowała się biblioteka z salą metodyczną oraz pomieszczenia Harcerskiego Klubu Łączności.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Hufiec ZHP Braniewo · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.