Sroka gołooka (Pica mauritanica) – gatunek ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae). Zamieszkuje Afrykę Północną, osiadły. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Gatunek ten opisał w 1845 roku Alfred Malherbe, nadając mu nazwę Pica mauritanica. Jako miejsce typowe wskazał Oran i Bone (obecnie Annaba) w Algierii.
Jest to gatunek monotypowy. Był on traktowany jako podgatunek sroki zwyczajnej (Pica pica), ale w 2. dekadzie XXI wieku na podstawie różnic w morfologii i wokalizacji oraz badań filogenetycznych podniesiono go do rangi osobnego gatunku.
Występowanie Sroka gołooka zamieszkuje obszar od Maroka przez północną Algierię do Tunezji. Występuje na wysokościach do 2300 m n.p.m. Jest gatunkiem osiadłym.
Morfologia Zasadniczo identyczna do sroki zwyczajnej, z wyjątkiem drobnych detali, główna różnica to niebieska, naga skóra za okiem, przypominająca łzę. Poza tym ma węższy biały brzuch, krótsze skrzydła i dłuższy ogon.
Długość ciała wynosi około 48 cm. Jedna zbadana samica ważyła 180 g.
Ekologia i zachowanie Głos Głos bardziej jękliwy i skrzekliwy od sroki zwyczajnej.
Biotop Środowiska antropogeniczne, lasy, łąki, obszary skaliste, zarośla.