■ 1986 – Kraków.

W latach 1964 – 1980 Wojciech Krakowski opracował projekty scenografii do 8 spektaklów w Teatrze Telewizji.

Od 1972 roku Wojciech Krakowski wykładał w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych gdzie stworzył dwuletnie, podyplomowe Studium Scenografii i przez wiele lat był jego kierownikiem. Jego uczniami byli m.in. Urszula Kenar i Zofia de Ines-Lewczuk. Był jednym z założycieli słynnej Grupy Krakowskiej.

Scenografie Krakowskiego były dalekie od przepychu – twórca nie tolerował dekoracyjności i "ładnych" rozwiązań. W swojej scenografii eksperymentował z autentycznymi materiałami, których wówczas w teatrach nie wykorzystywano – bo były uważane za "antyestetyczne". W pracy bywał nieustępliwy i forsował swoją wizję niekiedy wbrew założeniom reżysera. Zdarzało się, że wobec pierwotnego niezrozumienia dla jego myśli scenograficznej, już w trakcie montażu realizacji bywał zwalniany z funkcji scenografa.

Wojciech Krakowski był w związku małżeńskim z Ewą (z d. Jurkiewicz).