Twórcy filmów pornograficznych czasami tworzą filmy zarówno w wersji klasycznej, jak i softcore, przy czym wersja softcore wykorzystuje mniej dosłowne ujęcia lub montaż, aby nie pokazywać bezpośrednio czynności seksualnych.
Historia Pierwotnie treści typu softcore były prezentowane głównie w magazynach dla mężczyzn, zarówno w postaci zdjęć, jak i rysunków (takich jak pin-up-girls). W latach siedemdziesiątych mainstreamowe magazyny, takie jak Playboy, Penthouse, a zwłaszcza Hustler, zaczęły pokazywać pełną nagość.
Po utworzeniu systemu oceny MPAA w Stanach Zjednoczonych do kin głównego nurtu, zwłaszcza samochodowych typu drive-in, trafiło wiele filmów softcore o szerokim zakresie kosztów produkcji. Filmy takie jak Emmanuelle, czy Alice In Wonderland otrzymały pozytywne recenzje od uznanych krytyków, takich jak Roger Ebert.
Pod koniec drugiej dekady XXI wieku filmy softcore straciły na popularności z powodu malejącego zapotrzebowania na tego typu produkcje będącego efektem coraz powszechniejszego dostępu do „twardej” pornografii, a także przemian obyczajowych i kulturowych, wskutek których sceny erotyczne zrealizowane w stylu dawnych filmów softcore można obecnie zobaczyć w wysokobudżetowych produkcjach kinowych z udziałem mainstreamowych aktorów.