Pływe kacza po Tysyni () – rusińska pieśń ludowa, o charakterze żałobnym. Stała się szeroko rozpoznawalna w społeczeństwie ukraińskim, jako utwór żałobny poświęcony pamięci Niebiańskiej Sotni.
Pochodzenie Według ukraińskiego folklorysty Iwana Chłanty „Pływe kacza po Tysyni” została po raz pierwszy nagrana przez ukraińskiego dyrygenta Dezső Zádora we wsi Wołowiec w obwodzie zakarpackim w latach czterdziestych XX wieku. Piosenka została po raz pierwszy opublikowana na składance z 1944 roku (po polsku: „pieśni ludowe Rusinów Podkarpackich”).
W tradycyjnych wersjach piosenki tekst opowiada o życiu i śmierci młodej kobiety, która odmawia poślubienia mężczyzny, którego nie kocha, wbrew woli matki. W latach czterdziestych teksty zostały znacznie przerobione przez zakarpackiego pisarza Wasyla Grendża-Donskiego, aby opowiedzieć historię żołnierza przygotowującego się do wojny. W większości wersji tekstu tytułowe kaczątko przechodzące przez rzekę symbolizuje śmierć i przejście do życia pozagrobowego.
W czasie II wojny światowej „Pływe kacza po Tysyni” weszło do repertuaru Ukraińskiej Powstańczej Armii.