twierdzenie, że „dla każdej możliwej populacji co najmniej 10 miliardów ludzi, z których każdy cieszy się bardzo wysoką jakością życia, musi istnieć znacznie większa możliwa populacja, której istnienie – przy założeniu, że wszystkie pozostałe warunki są takie same – byłoby lepsze, nawet jeśli ci ludzie żyliby życiem, które ledwo warte jest przeżycia.”

W odpowiedzi MacAskill zauważa, że wiele rezultatów z zakresu etyki populacji wskazuje, że żadna przekonująca teoria nie jest w stanie jej uniknąć, a zarazem zaznacza, że longtermizm – o ile skupia się na zmianie trajektorii cywilizacji, a nie na uniknięciu zagłady ludzkości – nie musi polegać na kontrowersyjnych przesłankach w etyce populacji.

Nieprzewidywalność Innym zarzutem wobec longtermizmu jest to, że długofalowe konsekwencje naszych działań są nieprzewidywalne. Zarzut ten jest podobny do szerszego „problemu nieprzewidywalności”, który pojawia się w przypadku konsekwencjalizmu.

W odpowiedzi badacze związani z longtermizmem starają się zidentyfikować wydarzenia, na które możemy mieć wpływ w bliższej przyszłości, a które będą miały długotrwały i przewidywalny