w rolach: Henryka (Szpada mojego ojca), Roberta (Dama i student), Juliana (Chłopiec okrętowy), Ferdynanda (Intryga i miłość), Champignaca (Motylomania), Dżemsa (Folwark Primerose), Marcina Pieczarki (Szlachta czynszowa), Barona de la Rocheferriere (Partia pikiety), Stefana (Małżeństwo przy latarniach), Szczoteczki (Bursze), Albina (Śluby panieńskie), Wacława (Zemsta), Franciszka Moora (Zbójcy), Botwela (Maria Stuart), Melchtala (Wilhelm Tell), Laundry'ego (Poczwarka), Bławatkiewicza (Drzemka pana Prospera), Ojca Brigarda (Frou-Frou) i Winnickiego (Paziowie królowej Marysieńki).
Zarządzanie zespołami teatralnymi W 1868 r. podjął próbę utworzenia drugiego teatru polskiego we Lwowie wspólnie z Miłoszem Stenglem, jednak nie uzyskali zgody namiestnictwa. Po raz kolejny starał się o otwarcie teatru polskiego w Poznaniu, również w spółce z Miłoszem Stenglem. Teatr został utworzony w 1870 r. i działał od stycznia do maja tego roku, dając przedstawienia w Poznaniu i w Gnieźnie. Następnie spółka została rozwiązana, a Lech Nowakowski samodzielnie kierował teatrem w Poznaniu do końca lipca 1870 r. Po krótkiej przerwie na nowo zorganizował zespół w Poznaniu i objął dyrekcję na sezon 1870-1871. W tym okresie wydał rocznik teatru poznańskiego pt.: "Goplana".