Peter Raabe (ur. 27 listopada 1872 we Frankfurcie nad Odrą, zm. 12 kwietnia 1945 w Weimarze) – niemiecki dyrygent i muzykolog.
Życiorys Uczył się u Woldemara Bargiela w Hochschule für Musik w Berlinie. Od 1894 do 1907 działał jako dyrygent w różnych miastach niemieckich, m.in. w Królewcu (1894), Zwickau (1895–1897) i Elberfeld (1897–1898). W latach 1903–1906 był dyrygentem Kalm Orchester w Monachium. Od 1899 do 1903 roku dyrygował Netherlands Opera w Amsterdamie. Od 1907 do 1920 roku pełnił funkcję pierwszego dyrygenta orkiestry dworskiej w Weimarze, od 1910 roku był także kuratorem muzeum Ferenca Liszta. W 1916 roku uzyskał tytuł naukowy doktora na Uniwersytecie w Jenie. W latach 1920–1934 pełnił funkcję generalnego dyrektora muzycznego Städtische Orchester w Akwizgranie.
Aktywnie popierał ruch nazistowski, w 1935 roku został mianowany jako następca Richarda Straussa przewodniczącym Reichsmusikkamer. Na stanowisku tym odpowiedzialny był za realizację polityki kulturalnej III Rzeszy, w tym za eliminowanie z życia artystycznego osób żydowskiego pochodzenia. W 1936 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Albrechta w Królewcu. W 1942 roku opublikowano dedykowany mu tom studiów Von deutscher Tonkünst: Festschrift zu Peter Raabes 70.