Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Łążynie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat lubicki diecezji włocławskiej).
Obecna świątynia została wzniesiona w 1848 roku w miejscu poprzedniej drewnianej z 1710 roku, spalonej w 1846 roku. Fundatorem budowy był Gustaw Zieliński (1809–1881) – dziedzic dóbr Skępe i Łążyn. W 1938 roku rozpoczęły się prace przy rozbudowie świątyni o transept i prezbiterium, które zostały przerwane przez wybuch drugiej wojny światowej. Ostatecznie prace zostały zakończone w 1955 roku. Konsekracja kościoła przez księdza biskupa Antoniego Pawłowskiego odbyła się w dniu 4 września 1954 roku. Obiekt jest niezorientowany na osi wschód-zachód, z wejściem głównym od strony wschodniej i prezbiterium od strony zachodniej. Kościół jest murowany, wybudowany z cegły, osadzony na kamiennym cokole i otynkowany. Założony jest na rzucie krzyża łacińskiego. Bryła świątyni jest zwarta, z wieżą dzwonniczą, umieszczoną nad częścią wschodnią korpusu i wieżyczką na sygnaturkę usytuowaną nad przecięciem ramion transeptu z korpusem. Korpus i prezbiterium nakrywa wspólny dach dwuspadowy z dodatkową połacią zachodnią, ramiona transeptu nakrywają dachy trójspadowe – złożone z dachówek.