W takim ujęciu ocenie podlega nie tylko istnienie dróg dla rowerów, ale również spójność sieci, bezpieczeństwo, bezpośredniość połączeń, standard parkowania, powiązanie z transportem zbiorowym, sposób zarządzania infrastrukturą, dostępność danych, udział użytkowników w procesie planowania oraz stałe finansowanie i utrzymanie infrastruktury.
Zakres stosowanych miar nie jest jednolity: w przeglądzie indeksów bikeability stwierdzono zróżnicowanie wykorzystywanych wskaźników, źródeł danych, jednostek analizy, skal pomiarowych i sposobów ważenia. Zamiast ograniczać się do deklarowanej woli politycznej, ocena systemowa może wykorzystywać kryteria obserwowalne: istnienie planu wdrożeniowego i finansowego, wydzielonego budżetu, przypisanie odpowiedzialności i kadr, plan utrzymania oraz pomiar wyników. W ocenach miejsc pracy uwzględnia się także wyposażenie potrzebne po zakończeniu podróży, m.in. szatnie, szafki, suszarnie i prysznice.