Milica Stojadinović-Srpkinja (; ur. 6 lipca 1828 w Bukovacu, zm. 25 lipca 1878 w Belgradzie) – serbska poetka i dziennikarka.
Życiorys Urodziła się we wsi Bukovac w Sremie, jako czwarte z pięciorga dzieci Wasilija i Jelisavety. Kiedy miała rok, cała jej rodzina przeniosła się do wsi Vrdnik. Ukończyła gimnazjum dla dziewcząt w Varadinie (dzis. Petrovaradin). Zaczęła pisać utwory poetyckie jako trzynastoletnie dzieci, była samoukiem. W 1847 w czasopiśmie Srpski narodni list ukazał się jej pierwszy wiersz. W 1850 wydała pierwszą książkę, na własny koszt. Tłumaczyła na język serbski utwory Goethego i Balzaca.
Twórczość poetki obejmuje głównie utwory o tematyce patriotycznej, odwołujące się do przeszłości Serbii i folkloru Sremu. W latach 1850–1869 wydała trzy kolejne tomy Pesme (Pieśni), z pomocą Michała Obrenovicia. W latach 1861–1866 ukazały się trzy tomy pamiętnika lirycznego Milicy U Fruśkoj Gori, przedstawiające pieśni zwyczaje ludowe i fragmenty przekładów z literatur obcych. Pamiętnik nosił cechy dziewczęcego pamiętnika, co w tym czasie było zjawiskiem unikalnym w literaturze serbskiej. Broniła w nim prawa kobiet do aktywnego udziału w życiu literackim, które nie powinno być wyłącznie domeną mężczyzn.