Realizację kolonii urzędniczej w Ligocie przerwała II wojna światowa. Pierwotny układ urbanistyczny został zaś zakłócony przez realizacje niemieckie z tego czasu, a także przez późniejsze inwestycje. W środkowej części kolonii wzniesiono wówczas kilka bloków dwukondygnacyjnych o dużo większej kubaturze i z dwuspadowymi dachami, zwane potoczne „stodołami”. Nowe wille w tym czasie zajęli niemieccy dygnitarze.
Zabudowę kolonii urzędniczej kontynuowano po II wojnie światowej i na ogół powstały domy niezakłócające charakteru kolonii z wyjątkiem bloku mieszkalnego na skrzyżowaniu ulic Panewnickiej i Piotrowickiej. Pozostałe wolne działki zabudowano do lat 60. XX wieku. Większość zabytkowych funkcjonalistycznych budynków kolonii zachowała się do współczesnych czasów.
Charakterystyka Architektura Kolonia urzędnicza w Katowicach-Ligocie jest największym zespołem willowym powstałym w okresie międzywojennym w Katowicach, a także najbardziej reprezentatywnym dla architektury willowej Katowic tego czasu.