Parafia Trójcy Przenajświętszej w Zabłociu – rzymskokatolicka parafia w diecezji grodzieńskiej z siedzibą w Zabłociu, jedna z 13 parafii dekanatu Raduń. mały|Kościół w Zabłociu, 1900
Historia
Przed ZSRR Kościół w Zabłociu powstał w 1601 r. za sprawą fundatora – ówczesnego właściciela Zabłocia – Wojciecha Narbuta. Pierwszą świątynię zbudowano z drewna w centrum wsi. Syn fundatora Mikołaj Narbut uposażył świątynię w 1623 r. z obowiązkiem utrzymywania nauczyciela dla nauczania dzieci w szkole przy kościele. Ostatni kościół drewniany zbudował Mikołaj Piotrów Narbut z własnej fundacji od 16 września 1750 r..
Parafianie zdecydowali się na budowę kamiennego kościoła w 1803 r. ze środków ofiarowanych przez miejscowego ziemianina, marszałka litewskiego hrabiego Ludwika Tyszkiewicza i jego małżonki Konstancji z Poniatowskich rozpoczęła się budowa świątyni w stylu klasycznym. Kościół budowano przez 10 lat, a w 1812 r. jego pod historycznym tytułem poświęcił kanonik inflancki ks. Maciej Minejko.
Teren kościelny w 1861 r. kosztem i dzięki staraniom ks. Szymonta został obniesiony niewysokim ogrodzeniem kamiennym, które w 1884 r. zamienione zostało na nowe z trójprzęsłową ceglaną i otynkowaną bramą wejściową w stylu neoklasycznym. W parafii wtedy działał także szpital.