Następnie służył w dywizjonie 300, 5 maja 1941 wziął udział w nalocie na Mannheim. W nocy z 11 na 12 czerwca 1941 r., pilotował Wellingotna Mk. IC (BH-H, nr W5666). Załoga, po starcie z bazy RAF Swinderby, brała udział w nalocie na Düsseldorf. W trakcie lotu powrotnego uszkodzona ogniem artylerii przeciwlotniczej maszyna wodowała na Morzu Północnym w rejonie holenderskiej wyspy Texel. Do dinghy dotarła cała załoga, następnego dnia zostali podjęci przez niemiecką latającą łódź ratunkową. Stanisław Sędzik, Walerian Sojka, Józef Kruk-Szuster, Wacław Weinberg i Ludwik Maciej trafili do niewoli, nawigator Zygmunt Chowański zmarł w szpitalu.
Stanisław Sędzik przebywał w Stalagu Luft III. Po wyzwoleniu nie zdecydował się na powrót do Polski, pozostał na emigracji. Zmarł 4 kwietnia 2006 r. w Kettering, jego prochy złożono w rodzinnym grobowcu w Grybowie.
Ordery i odznaczenia Za swą służbę otrzymał odznaczenia: Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 9132, Krzyż Walecznych trzykrotnie, Medal Lotniczy.
Przypisy
Bibliografia