mały|158x158px|Herb Wabiszczewiczów-Płotnickich – Juńczyk Wabiszczewiczowie herbu Juńczyk, o przydomku Płotnicki – polski ród szlachecki, znany od końca XVI wieku na ziemiach dawnego Księstwa Turowskiego wchodzących w skład Wielkiego Księstwa Litewskiego, a następnie Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
Historia rodu Pierwsza wzmianka o przedstawicielach rodu pochodzi z 1524 r. w Przywileju królowej Bony Sforzy na posiadanie ziem wokół przedmieść Płotnicy, Stachowa, Ruchczy (obecnie Rejon stoliński Obwódu brzeskiego na Białorusi), wzmiankowani później w spisach wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego z 1528 i 1567 r., w Przywileju króla Polski Zygmunta II Augusta z 1566 r., potwierdzającego prawa szlacheckie szlachty ziemi pińskiej, oraz w innych aktach prawnych w tym w aktach kupna i sprzedaży ziemi w Wielkim Księstwie Litewskim, Rzeczypospolitej Obojga Narodów, a po rozbiorze Polski, w Guberni mińskiej Imperium Rosyjskiego (w obwodzie pińskim).
Najwcześniejsze wzmianki o przodkach rodu Wabiszczewiczów notują dokumenty historyczne pochodzące z początku XVI wieku.