Wolfgang Caspar Printz (ur. 10 października 1641 w Waldthurn, zm. 13 października 1717 w Żarach) – niemiecki teoretyk muzyki i kompozytor.
Życiorys Podstawy edukacji muzycznej otrzymał w rodzinnym Waldthurn, a następnie w Vohenstrauß, gdzie pobierał lekcje u Kiliana Hammera, a także uczył się gry na klawesynie i skrzypcach. W latach 1654–1659 był uczniem kantora Wolfganga Altusa i organisty Johanna Conrada Mera w Weiden. W 1659 roku podjął studia teologiczne w Altdorf bei Nürnberg, gdzie kontynuował też swoją edukację muzyczną. W 1661 roku został śpiewakiem (tenor) w kapeli książęcej na dworze w Heidelbergu. Niedługo potem porzucił tę posadę i wstąpił na służbę u holenderskiego arystokraty, w towarzystwie którego udał się w podróż do Włoch, gdzie spotkał się z Athanasiusem Kircherem. Po powrocie do Niemiec początkowo przebywał w Innsbrucku, Vohenstrauß i Dreźnie. W 1662 roku został kompozytorem i dyrektorem muzycznym na dworze hrabiego Leopolda von Promnitz w Żarach. Po jego śmierci w 1664 roku wyjechał do Trzebiela, gdzie został kantorem. W 1665 roku wrócił do Żar, gdzie początkowo działał jak kantor, a od 1682 roku dyrektor kapeli nadwornej hrabiego Balthasara Erdmanna von Promnitz.