Charakterystyka thumb|left|Czorne Bahno w 2015 roku Obszar współczesnego parku narodowego wykazuje pochodzenie wulkaniczne. Podłoże tworzą skały piroklastyczne (andezyty, andezytobazalty, bazalty i ich tufy, a także dacyty, liparyty i ich tufy), będące pozostałościami po erupcjach wulkanicznych, które miały miejsce w miocenie i pliocenie. W ich wyniku powstało pasmo górskie o średniej wysokości 500–600 m. Najwyższym szczytem jest Bużora, u podnóża której znajduje się torfowisko wysokie (wpisane od 2019 roku na listę konwencji ramsarskiej).
Obszar Parku porastają lasy bukowe, dębowo-bukowe oraz buczyny świeże, na wyższych wzniesieniach również płaty górskich lasów świerkowo-bukowych. Warstwa runa lasów bukowych jest uboga, występują w niej m.in. zawilec gajowy i żywiec gruczołowaty. Ubogie gleby piaszczyste w dolinach rzecznych porastają lasy olszowe, natomiast w górnych biegach potoków występuje roślinność bagienna m.in. z torfowcem ostrolistnym, wełnianką pochwowatą, rosiczką okrągłolistną i modrzewnicą pospolitą.