W lipcu 1920 został wysłany na tereny plebiscytowe Górnego Śląska. Organizator Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska w powiecie strzeleckim. Podczas II powstania śląskiego dowódca akcji bojowej w Kamieniu Śląskim, a następnie komendant powiatowy. W III powstaniu śląskim dowódca baonu w podgrupie „Harden”.
Po podziale Górnego Śląska porzucił życie publiczne wstępując do zakonu dominikanów w Krakowie. Wyjechał na studia do Rzymu, gdzie w 1927 roku przyjął święcenia kapłańskie. 5 lipca 1927 odbyły się w Katowicach jego prymicje. Uroczystość organizowali powstańcy śląscy na czele z wojewodą Michałem Grażyńskim i Adamem Kocurem, prezydentem miasta. Działał w Związku Powstańców Śląskich.
Na stopień kapelana rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1936 i 1. lokatą w duchowieństwie wojskowym wyznania rzymskokatolickiego. Jako kapelan rezerwy został powołany do służby czynnej i mianowany administratorem parafii wojskowej w Słonimiu. 18 lutego 1939 został przemianowany na kapelana służby stałej. Od marca tego roku pełnił obowiązki szefa służby duszpasterskiej 20 Dywizji Piechoty.