Wewnątrz murów znajdowały się także zabudowania gospodarcze, staw, w którym zakonnicy hodowali żółwie, ogród i sadzawki.

Według innego źródła klasztor miał ufundować hetman wielki litewski Lew Sapieha, który na początku XVII w. zakupił Berezę i który nie zdążył dokończyć dzieła przed śmiercią, a Kazimierz Leon budując klasztor i sprawdzając do niego kartuzów, wypełniał wolę ojca.

Kościół konsekrował 6 czerwca 1666 biskup pomocniczy wileński Aleksander Kazimierz Sapieha. Tego samego dnia odbył się w nim pogrzeb Kazimierza Leona Sapiehy. W tym roku prawdopodobnie zakończyły się główne prace. Budowa całego kompleksu została zakończona najprawdopodobniej w 1689Rok ten jest przyjmowany za datę zakończenia prac, z uwagi na jego umieszczenie na bramie klasztoru..

Kościół z woli fundatora był miejscem spoczynku Sapiehów linii czerejsko-różańskiej – łącznie pochowano w nim ponad 50 osób, w tym kilkunastu Sapiehów. W bramie na hakach zawieszona była szczęka wielorybaKości te nie dotrwały do czasów współczesnych i nie można ustalić czy rzeczywiście należały do ssaka morskiego. Zwyczaj umieszczania kości dużych zwierząt przy wejściach do klasztorów i kościołów był w ówczesnych czasach rozpowszechniony.. Przy klasztorze powstały szpital i apteka, będące pierwszymi placówkami medycznymi w tej okolicy.