Po wojnie w przeciwieństwie do większości swojej rodziny nie zdecydowała się uciec na Zachód. Była poddawana represjom przez władze komunistyczne z racji pochodzenia klasowego. Pozbawiono ją majątku. Przesiedlono ją do Hortobágy, gdzie pracowała w gospodarstwie rolnym. W 1961 pod zarzutem szpiegostwa skazano ją na cztery lata pozbawienia wolności. W czasie pobytu w więzieniu, w 1964, rozwiodła się z Dezső Klimkó. Po odbyciu kary była starszą asystentką laboratoryjną w klinice ortopedycznej w Budapeszcie.
Została pochowana w Krásnej Hôrce.
W uznaniu zasług za pomoc Polakom, w 2022 została wyróżniona Medalem Virtus et Fraternitas. Odznaczenie w jej imieniu odebrał Kristóf Erdős z węgierskiego Komitetu Pamięci Narodowej.
Zobacz też
Lóránd Utassy Polscy uchodźcy na Węgrzech w latach 1939–1945
Przypisy
Kategoria:Ceramicy Kategoria:Ludzie urodzeni w Budapeszcie Kategoria:Odznaczeni Medalem Virtus et Fraternitas Kategoria:Pielęgniarki Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Węgierscy działacze społeczni Kategoria:Węgierskie ofiary prześladowań komunistycznych 1944–1991 Kategoria:Węgrzy pochodzenia polskiego Kategoria:Zmarli w 1990