.
W szczególności pomoc sołtysowi dotyczyła: uaktywnienia walki z chorobami zaraźliwymi zwierząt domowych przez natychmiastowe sygnalizowanie o ich wybuchu właściwemu sołtysowi. dopilnowania na obszarze gromad dla których zostali wyznaczeni wykonywania zarządzeń weterynaryjnych władz administracyjnych, wykonywania dozoru nad grzebowiskami zwłok zwierzęcych oraz dopilnowania nieszkodliwego usuwania zwłok lub ich części, współpracy z organami służby weterynaryjnej, oraz instytucjami i organizacjami rolniczo-hodowlanymi, zwłaszcza przy zwalczaniu pasożytniczych chorób zwierzęcych, jak giez bydlęcy, motylica, wągrzyca itp. udzielania pomocy sołtysom przy wydawaniu przez nich świadectw miejsca pochodzenia zwierząt.
Ponadto do czynności gromadzkich przodowników weterynaryjnych należało udzielanie pierwszej pomocy weterynaryjnej w wypadkach nagłego wzdęcia u bydła, zadławienia oraz krwotoków, jak również pouczenie posiadaczy zwierząt o sposobie postępowania do czasu przybycia lekarza weterynaryjnego w wypadku wypadnięcia pochwy lub macicy, ciężkich porodów, ochwatu, mięśniochwatu u koni oraz w wypadkach uboju z konieczności.