thumb|pomnik Iwanny Błażkewycz w Denysowie Iwanna Omelianiwna Błażkewycz z domu Borodijewycz (ukr. Іва́нна Омеля́нівна Блажке́вич, ur. 9 października 1886 w Denysowie, zm. 2 września 1977 tamże) – ukraińska pisarka i działaczka społeczna.

Życiorys Pochodziła z rodziny nauczyciela. Jej matka była z pochodzenia Polką, ale identyfikowała się jako Ukrainka. W 1904 założyła w Denysowie Kółko Ukraińskich Dziewcząt zajmujące się upowszechnianiem ukraińskiej literatury. W latach 1904–1939 należała do Towarzystwa Proswita. W czasie I wojny światowej w zastępstwie męża Iwana zarządzała szkołą w Załukwi. Jednocześnie kierowała oddziałem Silśkego Hospodara, spółdzielnią „Samopoc”, czytelnią i komitetem pomocy powracającym z zesłania. W 1920 ukończyła zaocznie seminarium nauczycielskie we Lwowie. Pracowała przez wiele lat jako nauczycielka i przedszkolanka w różnych miejscowościach województwa tarnopolskiego i stanisławowskiego. W 1928 startowała do Sejmu z listy Ukraińskiej Partii Socjalistyczno-Radykalnej. W czasie kampanii wyborczej zmarły jej małoletnie dwie córki Luba i Sofia. O ich otrucie oskarżyła w swoich wspomnieniach polskich przeciwników politycznych, którzy wysyłali jej też listy z pogróżkami. W 1936 została dyrektorką powiatowego związku spółdzielczego w Tarnopolu.