Hanna Orzechowska (właśc. Anna Alina Orzechowska-Siecińska; ur. 1 stycznia 1923 w Warszawie, zm. 19 kwietnia 2008 w Paryżu) – polska malarka, autorka unikatowych kolaży, intermedialnych instalacji oraz wykładowczyni akademicka.
Życiorys Była córką malarki Zofii Boziewicz i lekarza neurologa Kazimierza Orzechowskiego. Miała troje rodzeństwa: Adama, Jerzego i Barbarę. Matka opuściła męża i samotnie wychowywała czwórkę dzieci.
W latach 1946–1953 studiowała w łódzkiej Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych, gdzie obroniła dyplomy: na Wydziale Architektury Wnętrz w 1951 roku i w 1953 roku na Wydziale Włókienniczym.
W 1947 roku wzięła udział w Ogólnopolskiej Wystawie Malarzy Awangardowych, obok m.in. Władysława Strzemińskiego, Stefana Wegnera, Lecha Kunki i Teresy Tyszkiewicz.
Jednym z jej z wykładowców w Łodzi był Władysław Strzemiński. Brała też udział w organizowanych przez niego plenerach w Nowej Wsi i Nowej Rudzie, razem z m.in. Stanisławem Fijałkowskim, Danutą Kulanką, Stefanem Krygierem, Bolesławem Utkinem, czy Judytą Sobel. Do końca życia łączyła ją głęboka przyjaźń z Władysławem Strzemińskim. Po jego śmierci w 1952 roku, Orzechowska wspierała i opiekowała się jego córką Niką (Uką) Strzemińską.