mały|250px|Aperiodyczny parkietaż płytką typu „Tile(1,1)”, należącą do rodziny „widm”; kolory oznaczają orientację płytki modulo 60 stopni.
W geometrii płaszczyzny problem einsteina dotyczy istnienia pojedynczej płytki, która może pokryć całą płaszczyznę euklidesową bez szczelin i nakładania, ale wyłącznie w sposób nieokresowy. Taki kształt bywa nazywany einsteinem, co stanowi grę słów od niemieckiego ein Stein, czyli „jeden kamień”. W zależności od przyjętej definicji nieokresowości oraz od tego, czy dopuszcza się dodatkowe reguły dopasowania, problem przez dziesięciolecia pozostawał albo nierozwiązany, albo miał jedynie częściowe rozwiązania. Najbardziej rygorystyczny wariant problemu, dotyczący pojedynczej dwuwymiarowej płytki bez dodatkowych reguł dopasowania, uznaje się za rozwiązany od 2023 roku. Problem einsteina bywa traktowany jako naturalne rozszerzenie drugiej części osiemnastego problemu Hilberta, dotyczącej pojedynczego wielościanu wypełniającego trójwymiarową przestrzeń euklidesową tak, by żaden otrzymany z niego parkietaż nie był izoedryczny.