Leo Schrade (ur. 13 grudnia 1903 w Olsztynie, zm. 21 września 1964 w Spéracèdes) – amerykański muzykolog pochodzenia niemieckiego.

Życiorys W latach 1923–1927 studiował u Hermanna Halbiga na uniwersytecie w Heidelbergu, był też uczniem Theodora Kroyera w Lipsku i Adolfa Sandbergera w Monachium. W 1927 roku uzyskał doktorat na podstawie pracy Die ältesten Denkmäler der Orgelmusik als Beitrag zur einer Geschichte der Toccata (wyd. Münster 1928). W latach 1928–1932 wykładał na Uniwersytecie Albrechta w Królewcu, gdzie w 1929 roku uzyskał habilitację. Od 1932 roku był wykładowcą uniwersytetu w Bonn.

W 1937 roku wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Od 1938 do 1958 roku wykładał historię muzyki na Yale University. W latach 1962–1963 wykładał gościnnie na Harvard University. Od 1958 do 1964 roku był dyrektorem instytutu muzykologii na uniwersytecie w Bazylei. Był założycielem i redaktorem serii „Yale Studies in the History of Music” i „Yale Collegium Musicum”. Był także współredaktorem „Journal of Reneissance and Baroque Music” (1946–1947) i „Archiv für Musikwissenschaft” (1958–1964).