Po wybuchu II wojny światowej pozostał w Warszawie, pracując początkowo jako woźnica. Szybko jednak zaczął występować na scenach kawiarni warszawskich, a następnie powrócił do pracy aktorskiej. Pod nazwiskiem Rylski występował w jawnych teatrach stolicy: Komedia (1943) oraz Nowym (1944). Występy te spowodowały, po zakończeniu wojny otrzymał zakaz występowania w Warszawie oraz Łodzi do końca sierpnia 1946 roku. W pierwszych latach powojennych był członkiem zespołu objazdowego, występując m.in. w Wieliczce i Radomiu (kwiecień 1945), a następnie organizował i był kierownikiem artystycznym Teatru Kameralnego TUR w Krakowie (sierpień 1945). Ustąpiwszy ze stanowiska po kilku miesiącach, otrzymał angaż we Wrocławiu, gdzie jednak nie rozpoczął pracy. W kolejnych latach grał i reżyserował w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Opolu (1945-1946), Teatrze im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach (1946), Teatrach Miejskich w Częstochowie (1947), Teatrze im.