thumb|240px|Jedna z waz Malarza Brodatego Sfinksa Malarz Brodatego Sfinksa – etruski malarz naczyń, działający w VII wieku p.n.e. w ramach ośrodka ceramicznego w Vulci.
Był wybitną osobowością artystyczną swoich czasów, a jego twórczość została zrekonstruowana przez uczonych na podstawie charakterystycznego stylu, jaki po sobie zostawił, wyróżniając się z masy tworzonych wówczas naczyń. Do jego ulubionych motywów dekoracyjnych należały brodate sfinksy, których wyobrażenie umieszczał pośród innych motywów zoomorficznych, w dwóch lub trzech rzędach na swoich wazach. Najczęściej zdobił dużych rozmiarów amfory o niewielkiej stożkowatej stopce, brzuścu w kształcie gruszki oraz małych, wstęgowatych uchwytach, których forma wywodziła się z naczyń jońskich, bądź attyckich. Forma, którą stosował, jest praktycznie całkowicie wyizolowana od wpływów lokalnych. Jego dekoracje nawiązują do waz korynckich okresu przejściowego, które zdobiono charakterystycznymi fryzami zwierzęcymi i motywami roślinnymi z rozetą punktową na czele. Również techniki malarskie zaczerpnął z korynckiego kręgu kulturowego. W obrębie jednej wazy stosował często różnorodne greckie techniki artystyczne, np. równocześnie technikę czarnofigurową oraz ryt na czarnym tle (zwłaszcza w ornamencie łuski). O eklektycznym charakterze jego systemów ornamentacji świadczą m.in.