Joannicjusz wysyłał kolejnym władcom moskiewskim – Aleksemu, carom Iwanowi i Piotrowi, regentce Zofii – część swoich nowych prac teologicznych. Najprawdopodobniej na prośbę władcy rosyjskiego w 1678 r. skierował obszerny list do Jerzego Chmielnickiego, potępiając przyjęcie przez niego tytułu hetmana z rąk sułtana Mehmeda IV.
Joannicjusz wspierał biskupa czernihowskiego Łazarza w zarządzaniu eparchią, a Łazarz prawdopodobnie widział w nim naturalnego kandydata na następcę na urzędzie biskupim. Joannicjusz zmarł jednak przed swoim protektorem, w 1688 r. Został pochowany w soborze Zaśnięcia Matki Bożej w Monasterze Jeleckim.
Prace teologiczne mały|Okładka pierwszego wydania Klucza rozumienia Joannicjusz pisał po rusku oraz po polsku. W 1659 r. Joannicjusz ogłosił zbiór kazań zatytułowany Klucz rozumienia. Kapłanom, zakonnikom i laikom przynależny (Kлючъ разумения. Свящєнникoм законникoм и ляикoм налєжачий). Zawarł w nim homilie na niektóre święta z liczby dwunastu. Rok później drukarnia Ławry Peczerskiej wydrukowała także Kazania dodane do księgi zwanej Klucz rozumienia (Kазаниа приданыи до книги Kлючъ разумeния названой). Za życia Joannicjusza, w drukarni lwowskiej wydane zostały jeszcze dwie edycje zbioru, uzupełnione o kolejne homilie;