Zlikwidowano francuskie podobszary: Cherbourg i Brest oraz wycofano kadrę francuską z Komitetu i Dowództwa Kanału. 11 maja 1973 w Ostendzie utworzono Stały Zespół Okrętów Kanału La Manche (STANAVFORCHAN). Głównym zadaniem zespołu było zapewnienie ciągłej obrony przeciwminowej państw Sojuszu w wydzielonych rejonach oraz wykrywanie i niszczenie niebezpiecznych obiektów podwodnych. Zespołem dowodzili naprzemiennie oficerowie flagowi z Wielkiej Brytanii, Holandii i Belgii. W latach 80.XX w. nadal dużo uwagi przywiązywało do Strefy Kanału La Manche. Strefa odpowiedzialności była podzielona na trzy podobszary z odpowiednimi dowództwami: Podobszar Nore przylegający do brytyjskiego wojskowego okręgu morskiego Nore, Podobszar Benelux przylegający do wybrzeży Holandii i Belgii oraz Podobszar Plymouth przylegający do brytyjskiego wojskowego okręgu morskiego Plymouth. Dowódcą PSZ Strefy Kanału La Manche był admirał brytyjski, a sztabem kierował admirał holenderski. W skład sztabu wchodzili przedstawicieli wszystkich rodzajów sił zbrojnych z przewagą oficerów sił morskich i powietrznych. W czasie pokoju połączony był ze sztabem PSZ Atlantyku Wschodniego, a w okresie ewentualnej wojny funkcjonowałby samodzielnie z uzupełnieniem do pełnych stanów oficerami angielskimi, amerykańskimi i innych państw NATO. Struktura ACCHAN w latach 80.