Sałaciński zginął po ataku Polskiej Organizacji Wojskowej na Niemców okupujących dworzec Fabryczny 11 listopada 1918. Około godz. 20 Sałaciński został postrzelony w nogę, a niedługo potem Niemcy zakłuli go bagnetami na szynach przed dworcem przy ul. Skwerowej (późniejszej ul. Polskiej Organizacji Wojskowej). Według akt stanu cywilnego Parafii Rzymskokatolickiej Najświętszej Marii Panny w Łodzi, Sałaciński zmarł około godziny 22:00 na Bałutach. Pochowano go na Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej. Na pogrzebie jego i innych poległych podczas rozbrajania Niemców zebrał się tłum oraz przemawiał burmistrz Leopold Skulski.
Odznaczenia Krzyż Niepodległości.
Upamiętnienie Postać Bronisława Sałacińskiego została upamiętniona przez łódzką Radę Miejską w 1993 na wniosek Lucjana Muszyńskiego – jednego z radnych. Imieniem Sałacińskiego nazwano plac przed dworcem Łódź Fabryczna. Jego śmierć upamiętniała tablica wmurowana w ścianę dworca. Po jego przebudowie została przeniesiona do środka budynku.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w