Karel Locher (ur. 6 września 1893 w Pradze – 27 lipca 1959 w Londynie) – czeski prawnik, urzędnik ministerialny i konsularny, dziennikarz i polityk.
Życiorys Po ukończeniu gimnazjum (1911) studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Czeskiego (doktorat w 1915), eksternistycznie również politologię. W latach 1916–1917 pracował jako urzędnik w elektrowni w Heřmanovie Městcu, następnie do 1918 w starostwie praskim. Jednocześnie zaangażował się w działalność tajnego komitetu, tzw. „Mafii”, który już w lipcu 1918 wysłał go do Krakowa jako swojego nieoficjalnego przedstawiciela. 18 listopada 1918 został mianowany czechosłowackim konsulem w Krakowie, kierownikiem Biura Paszportowego akredytowanym przy Polskiej Komisji Likwidacyjnej, gdzie pracował do stycznia 1919Jindřich Dejmek: Diplomacie Československa, Díl II. Biografický slovník československých diplomatů (1918-1992), Academia Praha 2013, s. 146..
Zajmując to stanowisko, odegrał negatywną rolę wobec polskiej racji stanu, był jednym z inspiratorów zbrojnej interwencji Czechosłowacji na Śląsku Cieszyńskim, miał wrogi stosunek do władz polskich w Warszawie.